Informacje » Badacze zrobili wtedy następny logiczny krok: probowali wyroż
zbliżyć się do dojrzałości. Tak więc kierownik, który dba o rozwój podwładnych, zwiększa ich pewność siebie oraz pomaga im nauczyć się pracy, wciąż zmienia swój styl.
Na przykład zakłopotanie lub uraza pracowników, często towarzyszące niewłaściwemu stylowi, na ogół sygnalizują, że potrzebna jest zmiana stylu.
Jednakże dwie sprawy stoją na przeszkodzie powszechnemu zastosowaniu pomysłów Maiera: 1) kierownicy nie godzą się łatwo z sa
Mogą też jednak wywoływać ogromne niebezpieczeństwa, jeśli ich cele i wartości są sprzeczne z podstawowymi zasadami cywilizowanego społeczeństwa.
Evans uważa, że hrm wybór najsilniej motywującego stylu przywództwa zależy od rodzajów nagród, które podwładni zechcą zdobyć.
Na przykład kierownik, skupiając się na funkcji związanej z zadaniem, może narzucać swoje poglądy i zachęcać grupę do podjęcia szybkich decyzji.
Pierwszą systematyczną próbą zrozumienia przywództwa, podjętą przez psychologów i innych badaczy, było dążenie do identyfikacji osobowych cech przywódców.
Oczywiście, niektórym ludziom jest łatwiej niż scm innym przystosować się do różnych sytuacji życiowych. Kilka badań nad przywództwem wykazało, że kierownicy potencjalnie są bardzo elastyczni w reagowaniu na zmianę sytuacji oraz ich stylu przywództwa.
Wiele jednak świadczy o tym, że w niektórych sytuacjach grupy podejmują ryzykowniejsze decyzje niż indywidualne osoby.
Badacze zrobili wtedy następny logiczny krok: próbowali wyróżnić czynniki sytuacji, które wpływają na skuteczność określonego stylu przywództwa.
Na przykład zakłopotanie lub uraza pracowników, często towarzyszące niewłaściwemu stylowi, na ogół sygnalizują, że potrzebna jest zmiana stylu.
Jednakże dwie sprawy stoją na przeszkodzie powszechnemu zastosowaniu pomysłów Maiera: 1) kierownicy nie godzą się łatwo z sa
Mogą też jednak wywoływać ogromne niebezpieczeństwa, jeśli ich cele i wartości są sprzeczne z podstawowymi zasadami cywilizowanego społeczeństwa.
Evans uważa, że hrm wybór najsilniej motywującego stylu przywództwa zależy od rodzajów nagród, które podwładni zechcą zdobyć.
Na przykład kierownik, skupiając się na funkcji związanej z zadaniem, może narzucać swoje poglądy i zachęcać grupę do podjęcia szybkich decyzji.
Pierwszą systematyczną próbą zrozumienia przywództwa, podjętą przez psychologów i innych badaczy, było dążenie do identyfikacji osobowych cech przywódców.
Oczywiście, niektórym ludziom jest łatwiej niż scm innym przystosować się do różnych sytuacji życiowych. Kilka badań nad przywództwem wykazało, że kierownicy potencjalnie są bardzo elastyczni w reagowaniu na zmianę sytuacji oraz ich stylu przywództwa.
Wiele jednak świadczy o tym, że w niektórych sytuacjach grupy podejmują ryzykowniejsze decyzje niż indywidualne osoby.
Badacze zrobili wtedy następny logiczny krok: próbowali wyróżnić czynniki sytuacji, które wpływają na skuteczność określonego stylu przywództwa.