Informacje » Styl 9.9 jest kierowaniem zespołowym lub demokratycznym wyroż
Badacze stwierdzili też jednak, że ocena przez podwładnych skuteczności ich przywódców nie zależała od określonego stylu przywódcy, lecz od sytuacji, w której styl ten był stosowany.
Współpracę zastępuje rywalizacja: dominacja ze strony kilku wymownych lub agresywnych osób tłumi uczestnictwo pozostałych.
Ogólnie biorąc kierownicy przyjmują wobec pracowników postawę protekcjonalną, a podwładni w postępowaniu z kierownikami zachowują ostrożność.
Model Fiedlera sugeruje zatem, że efektywność kierownika zależy od odpowiedniego dostosowania stylu przywódcy (mierzonego na skali NLW) do sytuacji (określonej jako kombinacja trzech zmiennych).
Jednakże badanie hrm to wykazało także, że najważniejszym czynnikiem związanym z poziomem skuteczności kierownictwa jest umiejętność sprawowania nadzoru, to znaczy stosowanie metod nadzoru odpowiednich w danej sytuacji.
W związku z tym kierownicy muszą zdawać sobie sprawę z pewnych cech grup, które mogą dla nich stanowić pomoc lub utrudnienie.
Skoro style są względnie nieelastyczne, a żaden określony styl nie jest właściwy we oprogramowanie dla firm wszystkich sytuacjach, efektywność grupową można osiągnąć dobierając kierownika do sytuacji lub dostosowując sytuację do kierownika.
Kierownictwo takie wiąże się ze zwiększoną autonomią i samokontrolą grup roboczych.
Jest więc możliwe, że poszczególni ludzie mogą nauczyć się sposobu diagnozowania sytuacji przywódczej i zmieniać swój styl, przynajmniej w pewnym stopniu, aby zwiększyć jego skuteczność.
Styl 9.9 jest kierowaniem zespołowym lub demokratycznym, wyróżniającym się dużą troską zarówno o produkcję, jak i o morale oraz zadowolenie pracowników.
Współpracę zastępuje rywalizacja: dominacja ze strony kilku wymownych lub agresywnych osób tłumi uczestnictwo pozostałych.
Ogólnie biorąc kierownicy przyjmują wobec pracowników postawę protekcjonalną, a podwładni w postępowaniu z kierownikami zachowują ostrożność.
Model Fiedlera sugeruje zatem, że efektywność kierownika zależy od odpowiedniego dostosowania stylu przywódcy (mierzonego na skali NLW) do sytuacji (określonej jako kombinacja trzech zmiennych).
Jednakże badanie hrm to wykazało także, że najważniejszym czynnikiem związanym z poziomem skuteczności kierownictwa jest umiejętność sprawowania nadzoru, to znaczy stosowanie metod nadzoru odpowiednich w danej sytuacji.
W związku z tym kierownicy muszą zdawać sobie sprawę z pewnych cech grup, które mogą dla nich stanowić pomoc lub utrudnienie.
Skoro style są względnie nieelastyczne, a żaden określony styl nie jest właściwy we oprogramowanie dla firm wszystkich sytuacjach, efektywność grupową można osiągnąć dobierając kierownika do sytuacji lub dostosowując sytuację do kierownika.
Kierownictwo takie wiąże się ze zwiększoną autonomią i samokontrolą grup roboczych.
Jest więc możliwe, że poszczególni ludzie mogą nauczyć się sposobu diagnozowania sytuacji przywódczej i zmieniać swój styl, przynajmniej w pewnym stopniu, aby zwiększyć jego skuteczność.
Styl 9.9 jest kierowaniem zespołowym lub demokratycznym, wyróżniającym się dużą troską zarówno o produkcję, jak i o morale oraz zadowolenie pracowników.