Informacje » Teorię ścieżki do celu uważa się za wielce obiecującą gdy
Według niej, najskuteczniejszy styl przywództwa zależy od „dojrzałości" podwładnych.
W życiu prywatnym zaś grupą odniesienia mogą być dla niego członkowie jego klubu czy miejscowej społeczności.
Przywódcy o wysokim wskaźniku NLW — zorientowani na pracowników — najskuteczniej działali tam, gdzie mieli umiarkowaną władzę i wpływy.
Może też ułatwić czytelnikowi zrozumienie niektórych rodzajów problemów w stosunkach międzyludzkich, z jakimi zetknąć się mogą kierownicy grup.
W połowie lat osiemdziesiątych jedną z popularniejszych książek o zarządzaniu była praca Kennetha Blancharda i Spencera Johnsona pod tytułem „Minutowy kierownik" oprogramowanie dla przedsiębiorstw (The OneMinute Manager), oparta w części na poglądach teorii modyfikacji zachowań.
Fred Fiedler — jak wspomniano — uważa, że style przywództwa są całkowicie nieelastyczne.
Jednakże w wielu przypadkach decyzje grupowe są skuteczniejsze od indywidualnych.
Nawet w grupach formalnych tacy pewni siebie, stanowczy ludzie często stają się stopniowo rywalami oficjalnie wyznaczonych przywódców, osłabiając władzę tych ostatnich scm nad członkami grupy.
Łatwiej przyjmowane są rozwiązania zgodne z tradycyjnym sposobem myślenia niż nowatorskie.
Teorię ścieżki do celu uważa się za wielce obiecującą, gdyż próbuje ona wyjaśnić, dlaczego określony styl przywództwa jest skuteczniejszy w jednej sytuacji niż w innej.
W życiu prywatnym zaś grupą odniesienia mogą być dla niego członkowie jego klubu czy miejscowej społeczności.
Przywódcy o wysokim wskaźniku NLW — zorientowani na pracowników — najskuteczniej działali tam, gdzie mieli umiarkowaną władzę i wpływy.
Może też ułatwić czytelnikowi zrozumienie niektórych rodzajów problemów w stosunkach międzyludzkich, z jakimi zetknąć się mogą kierownicy grup.
W połowie lat osiemdziesiątych jedną z popularniejszych książek o zarządzaniu była praca Kennetha Blancharda i Spencera Johnsona pod tytułem „Minutowy kierownik" oprogramowanie dla przedsiębiorstw (The OneMinute Manager), oparta w części na poglądach teorii modyfikacji zachowań.
Fred Fiedler — jak wspomniano — uważa, że style przywództwa są całkowicie nieelastyczne.
Jednakże w wielu przypadkach decyzje grupowe są skuteczniejsze od indywidualnych.
Nawet w grupach formalnych tacy pewni siebie, stanowczy ludzie często stają się stopniowo rywalami oficjalnie wyznaczonych przywódców, osłabiając władzę tych ostatnich scm nad członkami grupy.
Łatwiej przyjmowane są rozwiązania zgodne z tradycyjnym sposobem myślenia niż nowatorskie.
Teorię ścieżki do celu uważa się za wielce obiecującą, gdyż próbuje ona wyjaśnić, dlaczego określony styl przywództwa jest skuteczniejszy w jednej sytuacji niż w innej.