Informacje » Właściwe odgrywanie tej roli przez przywodcę pozwala zatrzyma
Czynniki, które mogą okazać się dodatnie lub ujemne W zależności od tego, jak przywódca grupy poradzi sobie z sytuacją, następujące czynniki mogą być korzystne lub niekorzystne:
Styl 1.9 — kierowanie klubowe cechuje się dużą troską o pracowników, lecz małym zainteresowaniem produkcją.
Z tego poglądu wynikają także pewne praktyczne konsekwencje. Jeśli dałoby się wyróżnić cechy przywódcze, narody i organizacje wybierałyby swoich przywódców w sposób bardziej wyrafinowany. Jedynie ludzie o określonych cechach przywódczych stawaliby się politykami, oficerami i kierownikami.
Dalsze eksperymenty wyodrębniły konkretne scm czynniki powodujące poddawanie się jednostek naciskom grupy i inne czynniki, zmniejszające stopień podporządkowania się im.
Zbadano wiele nieformalnych grup roboczych (np. murarzy, pracowników przy taśmie montażowej, maszynistek), w których można dokładnie mierzyć indywidualną wydajność ich członków.
W pewnych granicach jest to korzystne: wspólne normy i wartości mogą ułatwić bieżącą działalność członka grupy, a nawet wyzwolić jego energię hrm twórczą w poszukiwaniu nowych sposobów wykonywania pracy.
Drugi punkt widzenia na zachowania przywódcze skupia się na stylu, którym przywódca posługuje się w postępowaniu z podwładnymi.
Komitety charakteryzują się też stałym składem. Fluktuacja może być niewielka, może też nie być żadnej formalnej procedury oceny doboru członków i ich działalności.
Według Fiedlera, jakość stosunków między przywódcą i członkami grupy ma największy wpływ na władzę i skuteczność kierownika.
Właściwe odgrywanie tej roli przez przywódcę pozwala zatrzymać członków w grupie przez dłuższy okres.
Styl 1.9 — kierowanie klubowe cechuje się dużą troską o pracowników, lecz małym zainteresowaniem produkcją.
Z tego poglądu wynikają także pewne praktyczne konsekwencje. Jeśli dałoby się wyróżnić cechy przywódcze, narody i organizacje wybierałyby swoich przywódców w sposób bardziej wyrafinowany. Jedynie ludzie o określonych cechach przywódczych stawaliby się politykami, oficerami i kierownikami.
Dalsze eksperymenty wyodrębniły konkretne scm czynniki powodujące poddawanie się jednostek naciskom grupy i inne czynniki, zmniejszające stopień podporządkowania się im.
Zbadano wiele nieformalnych grup roboczych (np. murarzy, pracowników przy taśmie montażowej, maszynistek), w których można dokładnie mierzyć indywidualną wydajność ich członków.
W pewnych granicach jest to korzystne: wspólne normy i wartości mogą ułatwić bieżącą działalność członka grupy, a nawet wyzwolić jego energię hrm twórczą w poszukiwaniu nowych sposobów wykonywania pracy.
Drugi punkt widzenia na zachowania przywódcze skupia się na stylu, którym przywódca posługuje się w postępowaniu z podwładnymi.
Komitety charakteryzują się też stałym składem. Fluktuacja może być niewielka, może też nie być żadnej formalnej procedury oceny doboru członków i ich działalności.
Według Fiedlera, jakość stosunków między przywódcą i członkami grupy ma największy wpływ na władzę i skuteczność kierownika.
Właściwe odgrywanie tej roli przez przywódcę pozwala zatrzymać członków w grupie przez dłuższy okres.