Informacje » Znajomość opisanych w tym rozdziale teorii ułatwi nam rozpozna
Członkowie mogą być wybierani ze względu na tytuł lub stanowisko, a nie na ich indywidualne kwalifikacje. Komitety często odgrywają jedynie bierną rolę w ustalaniu zadań.
Przypuszczalnie organizacje i społeczeństwa w takim przypadku funkcjonowałyby skuteczniej.
Gdy pracowników nie informuje się na bieżąco o ich sprawach, mogą rozprzestrzeniać fałszywe wiadomości, podminowujące morale lub skłaniające ludzi do podejmowania błędnych decyzji.
Niezależnie od własnych upodobań kierownicy w jakimś stopniu są skłonni naśladować styl kierowania swoich kolegów.
Do typowych stałych komitetów należą w przedsiębiorstwie komitet finansowy lub komitet system dla msp nowych wyrobów, a na uniwersytecie komitet przyjęć.
Posługując się tymi ośmioma kategoriami sytuacji przywódczych i dwoma typami przywódców — o wysokim lub niskim współczynniku najmniej lubianego współpracownika (NLW) — Fiedler zbadał ponad osiemset grup dla stwierdzenia, jaki typ przywódcy był najskuteczniejszy w każdej sytuacji. (Wśród zbadanych grup były drużyny koszykówki, grupy szkoleniowe kierowników, załogi bojowe systemy informatyczne w logistyce samolotów i załogi czołgów.
Przyjmijmy na przykład, że firma komputerowa pracuje nad nowym rodzajem pamięci, przy czym w obecnie istniejących warunkach nie da się jej produkować.
Działania prowadzące do rozwiązania problemu stanowią wzajemne oddziaływanie grupy w najlepszym wydaniu: każdy jej uczestnik służy jako rezonator dla pomysłów pozostałych członków.
Opracowali oni model, którym kierownicy mogą się posługiwać przy wyborze określonego stopnia angażowania grupy w rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji w rozmaitych sytuacjach.
Znajomość opisanych w tym rozdziale teorii ułatwi nam rozpoznanie zachowań kierowniczych w miarę stykania się z nimi.
Przypuszczalnie organizacje i społeczeństwa w takim przypadku funkcjonowałyby skuteczniej.
Gdy pracowników nie informuje się na bieżąco o ich sprawach, mogą rozprzestrzeniać fałszywe wiadomości, podminowujące morale lub skłaniające ludzi do podejmowania błędnych decyzji.
Niezależnie od własnych upodobań kierownicy w jakimś stopniu są skłonni naśladować styl kierowania swoich kolegów.
Do typowych stałych komitetów należą w przedsiębiorstwie komitet finansowy lub komitet system dla msp nowych wyrobów, a na uniwersytecie komitet przyjęć.
Posługując się tymi ośmioma kategoriami sytuacji przywódczych i dwoma typami przywódców — o wysokim lub niskim współczynniku najmniej lubianego współpracownika (NLW) — Fiedler zbadał ponad osiemset grup dla stwierdzenia, jaki typ przywódcy był najskuteczniejszy w każdej sytuacji. (Wśród zbadanych grup były drużyny koszykówki, grupy szkoleniowe kierowników, załogi bojowe systemy informatyczne w logistyce samolotów i załogi czołgów.
Przyjmijmy na przykład, że firma komputerowa pracuje nad nowym rodzajem pamięci, przy czym w obecnie istniejących warunkach nie da się jej produkować.
Działania prowadzące do rozwiązania problemu stanowią wzajemne oddziaływanie grupy w najlepszym wydaniu: każdy jej uczestnik służy jako rezonator dla pomysłów pozostałych członków.
Opracowali oni model, którym kierownicy mogą się posługiwać przy wyborze określonego stopnia angażowania grupy w rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji w rozmaitych sytuacjach.
Znajomość opisanych w tym rozdziale teorii ułatwi nam rozpoznanie zachowań kierowniczych w miarę stykania się z nimi.