Aktualności » Fiedler uważa że style przywodztwa są względnie nieelastycz
Ponadto występują też problemy, których akceptacja przez grupę ma szczególne znaczenie dla skuteczności wdrożenia.
Na posiedzeniach kierownicy niższych szczebli mają okazję dowiedzieć się, jak kierownicy wyższych szczebli widzą problemy i okazje oraz jak do nich podchodzą; kierownicy wyższych szczebli zaś mają możliwość oceny stylu i uzdolnień mniej doświadczonych współpracowników.
Łatwiej przyjmowane są rozwiązania zgodne z tradycyjnym sposobem myślenia niż nowatorskie.
Drugim czynnikiem, sprzyjającym wzrostowi zainteresowania przywódcami transformacyjnymi, jest poczucie, że teoria przywództwa traci z oczu przywódców.
Niekiedy jednak nowy kierownik oprogramowanie dla firm może uznać, że lepsza będzie zmiana oczekiwań podwładnych niż zmiana jego własnego stylu, na przykład może on odczuwać dużą niechęć do przyjęcia stylu autorytarnego.
Teoria modyfikacji zachowań — zwana też często teorią społecznego uczenia się — skupia uwagę na sposobach wpływania przez przywódców na zachowania podwładnych, przez dawanie nagród, udzielanie kar oraz powodowanie sytuacji, które scm prowadzą do pożądanych lub niepożądanych działań podwładnych.
W roli tworzenia i utrzymania grupy przywódca troszczy się o zaspokojenie jej potrzeb społecznych, podtrzymując poczucie solidarności.
Tak więc ustanowiony cel lub podjęta decyzja mogą być odmienne od tych, które by im osobiście najbardziej odpowiadały.
miywMiuiafliroe i grapowe rozwiązywanie proMeiraów Wiele badań wykazało, że grupowe rozwiązania problemów są na ogół nieco lepsze od przeciętnych rozwiązań indywidualnych (jednakże najlepsze rozwiązania indywidualne są często lepsze od rozwiązań grupowych). Na przykład testowi „przeżycia w warunkach zimowych", przytoczonemu na początku rozdziału, poddano grupy oraz poszczególne jednostki; rozwiązania grupowe były bardziej od indywidualnych zbliżone do propozycji specjalistów w dziedzinie przeżycia. W części wyższa efektywność grup wynika z większej szansy wychwycenia błędów, gdyż więcej osób rozważa proponowane rozwiązania.
Fiedler uważa, że style przywództwa są względnie nieelastyczne, a zatem należy dostosowywać przywódców do odpowiednich sytuacji albo dopasowywać sytuację do przywódcy.
Na posiedzeniach kierownicy niższych szczebli mają okazję dowiedzieć się, jak kierownicy wyższych szczebli widzą problemy i okazje oraz jak do nich podchodzą; kierownicy wyższych szczebli zaś mają możliwość oceny stylu i uzdolnień mniej doświadczonych współpracowników.
Łatwiej przyjmowane są rozwiązania zgodne z tradycyjnym sposobem myślenia niż nowatorskie.
Drugim czynnikiem, sprzyjającym wzrostowi zainteresowania przywódcami transformacyjnymi, jest poczucie, że teoria przywództwa traci z oczu przywódców.
Niekiedy jednak nowy kierownik oprogramowanie dla firm może uznać, że lepsza będzie zmiana oczekiwań podwładnych niż zmiana jego własnego stylu, na przykład może on odczuwać dużą niechęć do przyjęcia stylu autorytarnego.
Teoria modyfikacji zachowań — zwana też często teorią społecznego uczenia się — skupia uwagę na sposobach wpływania przez przywódców na zachowania podwładnych, przez dawanie nagród, udzielanie kar oraz powodowanie sytuacji, które scm prowadzą do pożądanych lub niepożądanych działań podwładnych.
W roli tworzenia i utrzymania grupy przywódca troszczy się o zaspokojenie jej potrzeb społecznych, podtrzymując poczucie solidarności.
Tak więc ustanowiony cel lub podjęta decyzja mogą być odmienne od tych, które by im osobiście najbardziej odpowiadały.
miywMiuiafliroe i grapowe rozwiązywanie proMeiraów Wiele badań wykazało, że grupowe rozwiązania problemów są na ogół nieco lepsze od przeciętnych rozwiązań indywidualnych (jednakże najlepsze rozwiązania indywidualne są często lepsze od rozwiązań grupowych). Na przykład testowi „przeżycia w warunkach zimowych", przytoczonemu na początku rozdziału, poddano grupy oraz poszczególne jednostki; rozwiązania grupowe były bardziej od indywidualnych zbliżone do propozycji specjalistów w dziedzinie przeżycia. W części wyższa efektywność grup wynika z większej szansy wychwycenia błędów, gdyż więcej osób rozważa proponowane rozwiązania.
Fiedler uważa, że style przywództwa są względnie nieelastyczne, a zatem należy dostosowywać przywódców do odpowiednich sytuacji albo dopasowywać sytuację do przywódcy.