binOOkle.pl mapa strony kontakt
A A A

Aktualności » Fiedler wykazał że przywodcy o niskim wskaźniku NLW — zori

W badaniach tych stwierdzono również, że najskuteczniejszymi przywódcami byli ci, którzy podtrzymywali swoich podwładnych, stosowali raczej grupowe niż indywidualne podejmowanie decyzji i zachęcali podwładnych do ustalania i osiągania ambitnych celów efektywnościowych.
Model ścieżki do celu skupia uwagę na przywódcy jako na źródle nagród.
Od czasu opublikowania pracy Tannenbauma i Schmidta wielu badaczy rozszerzyło i uszczegółowiło listę czynników sytuacyjnych wpływających na wybór przez kierownika stylu przywództwa oraz na skuteczność poszczególnych stylów.
Zachowania kierowników w różny sposób wpływają na zachowanie ich kolegów.
Zagadnienie to controlling jest ważne, bo może wpływać na wiele działań w dziedzinie rekrutacji, obsadzania i awansowania kierowników.
Autorzy ci proponują w niej proste i bardzo szybkie (minutowe) procedury informowania podwładnych o ich efektywności oraz podobne wskazówki dotyczące wyznaczania i utrzymywania celów.
Próby porównania cech skutecznych i nieskutecznych przywódców — druga kategoria badań nad cechami przywódców — są nowsze i oprogramowanie dla firm mniej liczne.
Gdy już wyszuka się rozwiązanie możliwe do przyjęcia, lepsze rozwiązania, które zostaną zaproponowane później, rzadko kiedy są gruntownie rozważane.
Pierwsze dwa rodzaje to grupy formalne. Kierownicy ustalają ich skład i polecają im realizację określonych zadań.
Fiedler wykazał, że przywódcy o niskim wskaźniku NLW — zorientowani na zadania i autorytarni — najskuteczniej działali w sytuacjach skrajnych, w których mieli albo bardzo dużą władzę i wpływy, albo bardzo małą władzę i wpływy.