Aktualności » Jak powiedzieliśmy w rozdziale 15 zarowno formalni jak i nief
Funkcja ta może również przynosić szkodę organizacji, na przykład gdy nakłania się pełnych entuzjazmu nowych pracowników do zmniejszenia wydajności i dostosowania się do wypróbowanych już, niższych norm grupy.
W takiej sytuacji trzeba wiele czasu i cierpliwości ze strony kierownika, zanim podwładni zaakceptują jego styl.
Badacze ci skupili uwagę na dwóch aspektach zachowań kierowniczych: na funkcjach i stylach przywódczych.
Także członkowie grupy, którzy są pewni siebie z powodu poprzednich osiągnięć lub dobrych stosunków z kierownictwem, mają skłonność do zdominowania dyskusji.
Uważają oni, że jednym hrm z czynników efektywności jest zdolność grup do pokierowania własną pracą.
Badacze zrobili wtedy następny logiczny krok: próbowali wyróżnić czynniki sytuacji, które wpływają na skuteczność określonego stylu przywództwa.
Ponadto pozycja władcza przywódcy byłaby słaba, gdyż członkowie zespołu uważaliby się raczej za jego kolegów niż za podwładnych.
Jeśli kierownik bardzo pragnie awansu, jego grupą odniesienia przypuszczalnie będą kierownicy wyższych systemy informatyczne w logistyce szczebli.
Badacze stwierdzili też jednak, że ocena przez podwładnych skuteczności ich przywódców nie zależała od określonego stylu przywódcy, lecz od sytuacji, w której styl ten był stosowany.
Jak powiedzieliśmy w rozdziale 15, zarówno formalni, jak i nieformalni przywódcy odgrywają dwie podstawowe role.
W takiej sytuacji trzeba wiele czasu i cierpliwości ze strony kierownika, zanim podwładni zaakceptują jego styl.
Badacze ci skupili uwagę na dwóch aspektach zachowań kierowniczych: na funkcjach i stylach przywódczych.
Także członkowie grupy, którzy są pewni siebie z powodu poprzednich osiągnięć lub dobrych stosunków z kierownictwem, mają skłonność do zdominowania dyskusji.
Uważają oni, że jednym hrm z czynników efektywności jest zdolność grup do pokierowania własną pracą.
Badacze zrobili wtedy następny logiczny krok: próbowali wyróżnić czynniki sytuacji, które wpływają na skuteczność określonego stylu przywództwa.
Ponadto pozycja władcza przywódcy byłaby słaba, gdyż członkowie zespołu uważaliby się raczej za jego kolegów niż za podwładnych.
Jeśli kierownik bardzo pragnie awansu, jego grupą odniesienia przypuszczalnie będą kierownicy wyższych systemy informatyczne w logistyce szczebli.
Badacze stwierdzili też jednak, że ocena przez podwładnych skuteczności ich przywódców nie zależała od określonego stylu przywódcy, lecz od sytuacji, w której styl ten był stosowany.
Jak powiedzieliśmy w rozdziale 15, zarówno formalni, jak i nieformalni przywódcy odgrywają dwie podstawowe role.