Aktualności » Na posiedzeniach kierownicy niższych szczebli mają okazję dowi
Cedny grap w orgaumkacjacllii Kierownicy, mający do czynienia z grupami, powinni: 1) ustalić, kiedy i jak można najskuteczniej wykorzystać grupy do osiągnięcia celów organizacji, 2) kierować nimi tak, aby zapewnić ich wysoką efektywność, 3) przezwyciężyć przeszkody, które mogą być związane z grupami.
Model ten zakłada, w jaki sposób różne rodzaje nagród i różne style przywództwa wpłyną na motywację, efektywność i zadowolenie podwładnych.
Zwartość grupy, czyli jej solidarność, wskazuje na siłę wpływu grupy jako całości na poszczególnych jej członków.
Badania w tej hrm dziedzinie wykazały, że najskuteczniejsze grupy odznaczają się następującym podziałem przywództwa: jedna osoba (zazwyczaj kierownik lub oficjalny przywódca) pełni funkcje związane z zadaniem, inny zaś członek grupy — funkcję społeczną.
Na przykład wielu ludzi uważa, że przerwa na śniadanie zwiększa wydajność pracy. Ale jeśli grupa nieformalna przedłuża ją każdego ranka o dodatkowe 15 czy 20 minut, to zwiększone scm zadowolenie społeczne członków może następować kosztem zmniejszonej produkcji przedsiębiorstwa.
Kierownicy zorientowani na podwładnych starają się raczej motywować podwładnych niż sprawować nad nimi kontrolę.
Istnieją one jedynie do czasu zakończenia zadania lub rozwiązania problemu.
A zatem — według Fiedlera — kierownicy o wysokim współczynniku NLW pragną ciepłych stosunków ze swoimi współpracownikami i uważają bliskie związki z podwładnymi za ważne dla ogólnej skuteczności.
Jeśli wykonawcy decyzji uczestniczą w jej podjęciu, zmniejsza się możliwość zniekształcenia informacji.
Na posiedzeniach kierownicy niższych szczebli mają okazję dowiedzieć się, jak kierownicy wyższych szczebli widzą problemy i okazje oraz jak do nich podchodzą; kierownicy wyższych szczebli zaś mają możliwość oceny stylu i uzdolnień mniej doświadczonych współpracowników.
Model ten zakłada, w jaki sposób różne rodzaje nagród i różne style przywództwa wpłyną na motywację, efektywność i zadowolenie podwładnych.
Zwartość grupy, czyli jej solidarność, wskazuje na siłę wpływu grupy jako całości na poszczególnych jej członków.
Badania w tej hrm dziedzinie wykazały, że najskuteczniejsze grupy odznaczają się następującym podziałem przywództwa: jedna osoba (zazwyczaj kierownik lub oficjalny przywódca) pełni funkcje związane z zadaniem, inny zaś członek grupy — funkcję społeczną.
Na przykład wielu ludzi uważa, że przerwa na śniadanie zwiększa wydajność pracy. Ale jeśli grupa nieformalna przedłuża ją każdego ranka o dodatkowe 15 czy 20 minut, to zwiększone scm zadowolenie społeczne członków może następować kosztem zmniejszonej produkcji przedsiębiorstwa.
Kierownicy zorientowani na podwładnych starają się raczej motywować podwładnych niż sprawować nad nimi kontrolę.
Istnieją one jedynie do czasu zakończenia zadania lub rozwiązania problemu.
A zatem — według Fiedlera — kierownicy o wysokim współczynniku NLW pragną ciepłych stosunków ze swoimi współpracownikami i uważają bliskie związki z podwładnymi za ważne dla ogólnej skuteczności.
Jeśli wykonawcy decyzji uczestniczą w jej podjęciu, zmniejsza się możliwość zniekształcenia informacji.
Na posiedzeniach kierownicy niższych szczebli mają okazję dowiedzieć się, jak kierownicy wyższych szczebli widzą problemy i okazje oraz jak do nich podchodzą; kierownicy wyższych szczebli zaś mają możliwość oceny stylu i uzdolnień mniej doświadczonych współpracowników.