Aktualności » Niekiedy jednak nowy kierownik może uznać że lepsza będzie z
Do innych czynników sytuacyjnych, wpływających na wybór stylu kierowania, zalicza się: istotę problemu i presję czasu.
Badacze ci skupili uwagę na dwóch aspektach zachowań kierowniczych: na funkcjach i stylach przywódczych.
Styl jest kierowaniem autorytarnym albo zadaniowym, charakteryzującym się dużą troską o produkcję i sprawność,
Grupy nieformalne zaspokajają ludzkie potrzeby przyjaźni i wsparcia, dostrzegają indywidualność.
Autorzy obserwowali grupy prowadzone przez kierowników odgrywających rolę przywódczą opisaną przez Maiera i brali w takich grupach udział.
W życiu prywatnym zaś grupą odniesienia mogą być dla niego hrm członkowie jego klubu czy miejscowej społeczności.
Chociaż wiele z tego, o czym mowa w obecnym rozdziale, dotyczy obu rodzajów formalnych grup roboczych, powinniśmy zwrócić uwagę na niektóre występujące między nimi różnice.
Co czytelnik sądzi? Czy w takiej sytuacji życia lub śmierci czytelnik i cała grupa będą mieli większe szanse przeżycia, jeśli on sam podejmie za grupę wszystkie ważne decyzje, systemy informatyczne w zarządzaniu czy jeśli grupa wspólnie ustali, co robić? Na przykład, jeśli postanowi się uszeregować wymienione przedmioty przez grupę, czy lista będzie lepsza od takiej, którą ustaliłby sam czytelnik? W jaki sposób można by ulepszyć rozwiązania zaproponowane przez grupę?
Członkowie grupy mogą też uważać, że jeśli ich wydajność utrzymywać się będzie na poziomie niższym od ustalonego, kierownictwo może zaproponować korzystniejszą stawkę jako zachętę do wzrostu produkcji.
Niekiedy jednak nowy kierownik może uznać, że lepsza będzie zmiana oczekiwań podwładnych niż zmiana jego własnego stylu, na przykład może on odczuwać dużą niechęć do przyjęcia stylu autorytarnego.
Badacze ci skupili uwagę na dwóch aspektach zachowań kierowniczych: na funkcjach i stylach przywódczych.
Styl jest kierowaniem autorytarnym albo zadaniowym, charakteryzującym się dużą troską o produkcję i sprawność,
Grupy nieformalne zaspokajają ludzkie potrzeby przyjaźni i wsparcia, dostrzegają indywidualność.
Autorzy obserwowali grupy prowadzone przez kierowników odgrywających rolę przywódczą opisaną przez Maiera i brali w takich grupach udział.
W życiu prywatnym zaś grupą odniesienia mogą być dla niego hrm członkowie jego klubu czy miejscowej społeczności.
Chociaż wiele z tego, o czym mowa w obecnym rozdziale, dotyczy obu rodzajów formalnych grup roboczych, powinniśmy zwrócić uwagę na niektóre występujące między nimi różnice.
Co czytelnik sądzi? Czy w takiej sytuacji życia lub śmierci czytelnik i cała grupa będą mieli większe szanse przeżycia, jeśli on sam podejmie za grupę wszystkie ważne decyzje, systemy informatyczne w zarządzaniu czy jeśli grupa wspólnie ustali, co robić? Na przykład, jeśli postanowi się uszeregować wymienione przedmioty przez grupę, czy lista będzie lepsza od takiej, którą ustaliłby sam czytelnik? W jaki sposób można by ulepszyć rozwiązania zaproponowane przez grupę?
Członkowie grupy mogą też uważać, że jeśli ich wydajność utrzymywać się będzie na poziomie niższym od ustalonego, kierownictwo może zaproponować korzystniejszą stawkę jako zachętę do wzrostu produkcji.
Niekiedy jednak nowy kierownik może uznać, że lepsza będzie zmiana oczekiwań podwładnych niż zmiana jego własnego stylu, na przykład może on odczuwać dużą niechęć do przyjęcia stylu autorytarnego.