Aktualności » Tak więc naciski grupowe jak wiele innych sił mają pozytywne
Na przykład kierownik w miarę tolerancyjny stanie się bardziej autokratyczny, jeśli spotka się z krytyką kolegów. („Pozwalasz swoim podwładnym za wcześnie wychodzić.
Wysoka pozycja władcza upraszcza wpływanie na podwładnych przez przywódcę, niska zaś pozycja władcza zadanie to utrudnia.
Sytuacyjna teoria przywództwa stara się określić, które z czynników są najważniejsze, i przewidzieć najskuteczniejszy dla danej sytuacji styl przywództwa. Zgodnie z modelem Fiedlera, najważniejszymi zmiennymi sytuacyjnymi są: stosunki między przywódcą i członkami grupy, struktura zadania i władcza pozycja przywódcy.
Podejmowanie ryzyka. Powszechnie zakłada bpm się, że grupy są bardziej „konserwatywne" i ostrożne niż poszczególne osoby.
Przypuszczalnie organizacje i społeczeństwa w takim przypadku funkcjonowałyby skuteczniej.
Także członkowie grupy, którzy są pewni siebie z powodu poprzednich osiągnięć lub dobrych stosunków z kierownictwem, mają skłonność do zdominowania dyskusji.
Często jeden lub więcej uczestników po prostu paplają, sądząc, że zyskują uznanie przywódcy grupy.
Ze względu na systemy informatyczne w logistyce prawo przyznawania nagród, takich jak premie i awanse, przełożeni oczywiście wpływają na zachowania kierowników niższych szczebli. Ponadto kierownicy ci mają naturalną skłonność do wzorowania się na swych przełożonych.
Jeśli jednak zmienią poglądy osoby o najmniej twórczych pomysłach, jakość ostatecznej decyzji poprawi się.
Tak więc naciski grupowe, jak wiele innych sił, mają pozytywne i negatywne aspekty.
Wysoka pozycja władcza upraszcza wpływanie na podwładnych przez przywódcę, niska zaś pozycja władcza zadanie to utrudnia.
Sytuacyjna teoria przywództwa stara się określić, które z czynników są najważniejsze, i przewidzieć najskuteczniejszy dla danej sytuacji styl przywództwa. Zgodnie z modelem Fiedlera, najważniejszymi zmiennymi sytuacyjnymi są: stosunki między przywódcą i członkami grupy, struktura zadania i władcza pozycja przywódcy.
Podejmowanie ryzyka. Powszechnie zakłada bpm się, że grupy są bardziej „konserwatywne" i ostrożne niż poszczególne osoby.
Przypuszczalnie organizacje i społeczeństwa w takim przypadku funkcjonowałyby skuteczniej.
Także członkowie grupy, którzy są pewni siebie z powodu poprzednich osiągnięć lub dobrych stosunków z kierownictwem, mają skłonność do zdominowania dyskusji.
Często jeden lub więcej uczestników po prostu paplają, sądząc, że zyskują uznanie przywódcy grupy.
Ze względu na systemy informatyczne w logistyce prawo przyznawania nagród, takich jak premie i awanse, przełożeni oczywiście wpływają na zachowania kierowników niższych szczebli. Ponadto kierownicy ci mają naturalną skłonność do wzorowania się na swych przełożonych.
Jeśli jednak zmienią poglądy osoby o najmniej twórczych pomysłach, jakość ostatecznej decyzji poprawi się.
Tak więc naciski grupowe, jak wiele innych sił, mają pozytywne i negatywne aspekty.