AktualnoÅ›ci » WedÅ‚ug Tannenbauma i Schmidta kierownik może dopuÅ›cić do wi
Jeśli pracownik nie dostosuje się do norm grupy, inni jej członkowie początkowo próbują go przekonać do poddania się tym normom.
Człowiek, który zabiera głos częściej niż inni, wysuwa więcej i lepszych propozycji niż ktokolwiek inny oraz nadaje kierunek działalności grupie, zazwyczaj jest jej nieformalnym przywódcą.
Tak więc czas może być zaletą w grupowym podejmowaniu decyzji, gdyż prowadzi do lepszych decyzji i ułatwia wdrożenia, ale może też być wadą, ponieważ podwyższa koszty podejmowania decyzji.
Wcześniejsze zaangażowanie. Niektórzy członkowie grupy mogą wcześniej hrm zaangażować się w określone rozwiązanie.
Przyjrzymy się natomiast dokładniej komitetom i zespołom zadaniowym oraz sposobom ich funkcjonowania.
Wiele badań wykazało, że kiedy ludzie uczestniczą w rozwiązaniu problemu, to traktują go jako „własny" i są psychologicznie zainteresowani w jego powodzeniu.
Na styl przywództwa, który podwładni uznają za odpowiadający im obecnie lub potencjalnie, wpływają osobiste cechy podwładnych, a także naciski środowiska hrm i stawiane im wymagania.
Zachowania kierowników w różny sposób wpływają na zachowanie ich kolegów.
Okazało się, że po to, by grupa funkcjonowała skutecznie, ktoś musi pełnić dwie główne funkcje: związane z zadaniem, czyli z rozwiązywaniem problemów, oraz utrzymaniem grupy, czyli społeczne.
Według Tannenbauma i Schmidta, kierownik może dopuścić do większego uczestnictwa i większej swobody wtedy, gdy podwładni:
Człowiek, który zabiera głos częściej niż inni, wysuwa więcej i lepszych propozycji niż ktokolwiek inny oraz nadaje kierunek działalności grupie, zazwyczaj jest jej nieformalnym przywódcą.
Tak więc czas może być zaletą w grupowym podejmowaniu decyzji, gdyż prowadzi do lepszych decyzji i ułatwia wdrożenia, ale może też być wadą, ponieważ podwyższa koszty podejmowania decyzji.
Wcześniejsze zaangażowanie. Niektórzy członkowie grupy mogą wcześniej hrm zaangażować się w określone rozwiązanie.
Przyjrzymy się natomiast dokładniej komitetom i zespołom zadaniowym oraz sposobom ich funkcjonowania.
Wiele badań wykazało, że kiedy ludzie uczestniczą w rozwiązaniu problemu, to traktują go jako „własny" i są psychologicznie zainteresowani w jego powodzeniu.
Na styl przywództwa, który podwładni uznają za odpowiadający im obecnie lub potencjalnie, wpływają osobiste cechy podwładnych, a także naciski środowiska hrm i stawiane im wymagania.
Zachowania kierowników w różny sposób wpływają na zachowanie ich kolegów.
Okazało się, że po to, by grupa funkcjonowała skutecznie, ktoś musi pełnić dwie główne funkcje: związane z zadaniem, czyli z rozwiązywaniem problemów, oraz utrzymaniem grupy, czyli społeczne.
Według Tannenbauma i Schmidta, kierownik może dopuścić do większego uczestnictwa i większej swobody wtedy, gdy podwładni: