Porady » Natomiast kierownik zorientowany na zadania zaoferuje węższy m
Grupy takie wpływają na postawy i zachowania danej osoby, gdyż ludzie są skłonni wzorować się na członkach swojej grupy odniesienia.
Konformizm. Grupy nieformalne zazwyczaj działają jako grupy odniesienia, skłaniając swoich członków do konformizmu.
Przywódca taki starannie tworzy obraz powodzenia i kompetencji oraz przez własne zachowanie demonstruje uznawane wartości.
Na przykład zakłopotanie lub uraza pracowników, często towarzyszące niewłaściwemu stylowi, na ogół sygnalizują, że potrzebna jest zmiana stylu.
Co czytelnik sądzi? Czy w takiej sytuacji życia lub śmierci czytelnik i cała grupa controlling będą mieli większe szanse przeżycia, jeśli on sam podejmie za grupę wszystkie ważne decyzje, czy jeśli grupa wspólnie ustali, co robić? Na przykład, jeśli postanowi się uszeregować wymienione przedmioty przez grupę, czy lista będzie lepsza od takiej, którą ustaliłby sam czytelnik? W jaki sposób można by ulepszyć rozwiązania zaproponowane przez grupę?
Jedno z badań wykazało, że kiedy powiedziano controlling nowym przywódcom, że ich podwładni są mało wydajni, zaczęli nimi kierować bardziej autorytarnie niż nowi przywódcy, których poinformowano, że ich podwładni są bardzo wydajni.
Teoria cech okazała się nieużyteczna, gdyż żadna określona kombinacja cech nie wyróżnia przywódców i nieprzywódców albo przywódców skutecznych i nieskutecznych.
Jeśli grupa jest wrogo nastawiona do kierownictwa, ograniczy wydajność do poziomu znacznie niższego od norm przez nie wyznaczonych.
Chociaż osobiście są zwolennikami stylu demokratycznego, przyznają jednak, że kierownicy przed podjęciem decyzji o sposobie kierowania powinni wziąć pod uwagę pewne względy praktyczne.
Natomiast kierownik zorientowany na zadania zaoferuje węższy, mniej zindywidualizowany zbiór nagród.
Konformizm. Grupy nieformalne zazwyczaj działają jako grupy odniesienia, skłaniając swoich członków do konformizmu.
Przywódca taki starannie tworzy obraz powodzenia i kompetencji oraz przez własne zachowanie demonstruje uznawane wartości.
Na przykład zakłopotanie lub uraza pracowników, często towarzyszące niewłaściwemu stylowi, na ogół sygnalizują, że potrzebna jest zmiana stylu.
Co czytelnik sądzi? Czy w takiej sytuacji życia lub śmierci czytelnik i cała grupa controlling będą mieli większe szanse przeżycia, jeśli on sam podejmie za grupę wszystkie ważne decyzje, czy jeśli grupa wspólnie ustali, co robić? Na przykład, jeśli postanowi się uszeregować wymienione przedmioty przez grupę, czy lista będzie lepsza od takiej, którą ustaliłby sam czytelnik? W jaki sposób można by ulepszyć rozwiązania zaproponowane przez grupę?
Jedno z badań wykazało, że kiedy powiedziano controlling nowym przywódcom, że ich podwładni są mało wydajni, zaczęli nimi kierować bardziej autorytarnie niż nowi przywódcy, których poinformowano, że ich podwładni są bardzo wydajni.
Teoria cech okazała się nieużyteczna, gdyż żadna określona kombinacja cech nie wyróżnia przywódców i nieprzywódców albo przywódców skutecznych i nieskutecznych.
Jeśli grupa jest wrogo nastawiona do kierownictwa, ograniczy wydajność do poziomu znacznie niższego od norm przez nie wyznaczonych.
Chociaż osobiście są zwolennikami stylu demokratycznego, przyznają jednak, że kierownicy przed podjęciem decyzji o sposobie kierowania powinni wziąć pod uwagę pewne względy praktyczne.
Natomiast kierownik zorientowany na zadania zaoferuje węższy, mniej zindywidualizowany zbiór nagród.