Porady » Prawdopodobnie od tego czasu znacznie wzrosła ich liczba i powst
Ponadto kierownik taki będzie wyczulony na indywidualne różnice między podwładnymi i dostosuje nagrody do ich potrzeb i pragnień.
W takim przypadku organizacja traci, gdyż jej członkowie wykazują mniej inicjatywy i skłonności do innowacji.
Badania te wykazały, że wydajność członków zwartych grup na ogół jest bardziej jednorodna niż w grupach mniej zwartych.
Odnosi się to zwłaszcza do prostych problemów, a nawet do problemów technicznych, co do których kierownik ma dostateczną ilość informacji.
Drugi punkt widzenia na zachowania przywódcze skupia się na stylu, którym controlling przywódca posługuje się w postępowaniu z podwładnymi.
Na przykład komitet kredytowy banku może spotykać się co tydzień i ustalać wytyczne dla urzędników udzielających kredytów.
Maier uważa, że przywódcy powinni skupić się całkowicie na tym zadaniu i praktycznie zrezygnować z prób wniesienia własnego udziału.
Fiedler mierzył styl przywódcy za pomocą prostej skali, która wskazywała na „stopień przychylnej lub nieprzychylnej controlling oceny danego człowieka przez jego najmniej lubianego współpracownika (NLW)", z którym współpracuje się najgorzej.
Jednym z głównych zagadnień teorii sytuacyjnej — obecnie faworyzowanej przez teoretyków i badaczy przywództwa — jest zakres, w jakim kierownicy rzeczywiście mogą wybierać style przywództwa w różnych sytuacjach.
Prawdopodobnie od tego czasu znacznie wzrosła ich liczba i powstały nowe rodzaje grup funkcjonujących w organizacjach.
W takim przypadku organizacja traci, gdyż jej członkowie wykazują mniej inicjatywy i skłonności do innowacji.
Badania te wykazały, że wydajność członków zwartych grup na ogół jest bardziej jednorodna niż w grupach mniej zwartych.
Odnosi się to zwłaszcza do prostych problemów, a nawet do problemów technicznych, co do których kierownik ma dostateczną ilość informacji.
Drugi punkt widzenia na zachowania przywódcze skupia się na stylu, którym controlling przywódca posługuje się w postępowaniu z podwładnymi.
Na przykład komitet kredytowy banku może spotykać się co tydzień i ustalać wytyczne dla urzędników udzielających kredytów.
Maier uważa, że przywódcy powinni skupić się całkowicie na tym zadaniu i praktycznie zrezygnować z prób wniesienia własnego udziału.
Fiedler mierzył styl przywódcy za pomocą prostej skali, która wskazywała na „stopień przychylnej lub nieprzychylnej controlling oceny danego człowieka przez jego najmniej lubianego współpracownika (NLW)", z którym współpracuje się najgorzej.
Jednym z głównych zagadnień teorii sytuacyjnej — obecnie faworyzowanej przez teoretyków i badaczy przywództwa — jest zakres, w jakim kierownicy rzeczywiście mogą wybierać style przywództwa w różnych sytuacjach.
Prawdopodobnie od tego czasu znacznie wzrosła ich liczba i powstały nowe rodzaje grup funkcjonujących w organizacjach.