Porady » Przywodcy transakcyjni okreÅ›lajÄ… co podwÅ‚adni powinni zrobi
Przywódca może utrzymać bezstronność członków grupy nie przedstawiając własnego stanowiska i unikając podporządkowania ich idei jego poglądom.
Możliwe też, że ludzie stają się bardziej stanowczy i pewni siebie z chwilą zajęcia przywódczego stanowiska, tak więc nawet te cechy mogą być skutkiem, a nie przyczyną umiejętności przywódczych.
Według Tannenbauma i Schmidta, kierownik może dopuścić do większego uczestnictwa i większej swobody wtedy, gdy podwładni:
Doświadczeni przywódcy grup wykorzystują niezgodność poglądów do generowania twórczych rozwiązań („Oba pomysły wydają się dobre; jak moglibyśmy znaleźć rozwiązanie, system dla msp które wykorzystałoby jeden i drugi?").
Członkowie grupy nieformalnej na ogół podzielają pewne normy i wartości.
Jeśli takich monologów się nie ograniczy, inni popadają w zniechęcenie i „wyłączają się" albo zaczynają robić to samo.
Ponadto członkowie grup wnoszą nowe informacje o problemie, a także generują większą liczbę wariantowych rozwiązań.
Z czasem członkowie grupy oczekują określonych zachowań od crm siebie oraz od innych jej członków i w tym celu wywierają na siebie naciski.
Nawet w grupach formalnych tacy pewni siebie, stanowczy ludzie często stają się stopniowo rywalami oficjalnie wyznaczonych przywódców, osłabiając władzę tych ostatnich nad członkami grupy.
Przywódcy transakcyjni określają, co podwładni powinni zrobić, aby zrealizować cele własne i organizacji, klasyfikują te wymagania oraz pomagają podwładnym nabrać pewności, że mogą wykonać te cele przez odpowiednie wysiłki.
Możliwe też, że ludzie stają się bardziej stanowczy i pewni siebie z chwilą zajęcia przywódczego stanowiska, tak więc nawet te cechy mogą być skutkiem, a nie przyczyną umiejętności przywódczych.
Według Tannenbauma i Schmidta, kierownik może dopuścić do większego uczestnictwa i większej swobody wtedy, gdy podwładni:
Doświadczeni przywódcy grup wykorzystują niezgodność poglądów do generowania twórczych rozwiązań („Oba pomysły wydają się dobre; jak moglibyśmy znaleźć rozwiązanie, system dla msp które wykorzystałoby jeden i drugi?").
Członkowie grupy nieformalnej na ogół podzielają pewne normy i wartości.
Jeśli takich monologów się nie ograniczy, inni popadają w zniechęcenie i „wyłączają się" albo zaczynają robić to samo.
Ponadto członkowie grup wnoszą nowe informacje o problemie, a także generują większą liczbę wariantowych rozwiązań.
Z czasem członkowie grupy oczekują określonych zachowań od crm siebie oraz od innych jej członków i w tym celu wywierają na siebie naciski.
Nawet w grupach formalnych tacy pewni siebie, stanowczy ludzie często stają się stopniowo rywalami oficjalnie wyznaczonych przywódców, osłabiając władzę tych ostatnich nad członkami grupy.
Przywódcy transakcyjni określają, co podwładni powinni zrobić, aby zrealizować cele własne i organizacji, klasyfikują te wymagania oraz pomagają podwładnym nabrać pewności, że mogą wykonać te cele przez odpowiednie wysiłki.