Porady » Sytuacyjne zmienne ścieżki do celu. House i jego wspołpracown
W organizacjach powszechnie uznaje się potrzebę korzystania z komitetów. Już w 1960 r. Rollie Tillman na podstawie ankiety doszedł do wniosku, że 94% firm zatrudniających więcej niż 10 tys. pracowników stwierdziło, że ma formalnie ustanowione komitety.
Przywódcy o wysokim wskaźniku NLW — zorientowani na pracowników — najskuteczniej działali tam, gdzie mieli umiarkowaną władzę i wpływy.
Ta funkcja może działać na korzyść organizacji, na przykład gdy pracownicy mówią leniwym albo niedbałym kolegom, żeby „wzięli się w garść" albo gdy grupa pomaga osobie, scm której osobiste problemy przeszkadzają w pracy.
W systemie 2 kierownicy nadal wydają polecenia, ale podwładni mają określoną swobodę w ich komentowaniu.
Tworzy się je do zajmowania się powtarzającymi problemami i decyzjami, do ich zatwierdzania lub odmawiania, lub systematycznej wymiany informacji na potrzeby koordynacji.
Organizacje mają trzy główne rodzaje komitetów i formalnych grup zadaniowych: zespoły zadaniowe, stałe komitety controlling i rady lub komisje.
Jeśli ludziom idzie bardziej o wygranie potyczki niż o znalezienie najlepszego rozwiązania, nawet najlepsza synteza możliwych rozwiązań może być traktowana jako osobista porażka, zamiast oceny jej rzeczywistej wartości.
Jeśli kierownikowi dobrze układają się stosunki z resztą grupy, jeśli jej członkowie szanują go za osobowość, charakter czy zdolności, to nie musi powoływać się na oficjalne stanowisko czy autorytet.
Człowiek, który potrafiłby skutecznie pełnić obie funkcje, byłby szczególnie skutecznym przywódcą.
Sytuacyjne zmienne ścieżki do celu. House i jego współpracownicy próbowali rozwinąć teorię ścieżki do celu za pomocą zmiennych sytuacyjnych, które pomagają w wyznaczeniu najskuteczniejszego stylu przywództwa.
Przywódcy o wysokim wskaźniku NLW — zorientowani na pracowników — najskuteczniej działali tam, gdzie mieli umiarkowaną władzę i wpływy.
Ta funkcja może działać na korzyść organizacji, na przykład gdy pracownicy mówią leniwym albo niedbałym kolegom, żeby „wzięli się w garść" albo gdy grupa pomaga osobie, scm której osobiste problemy przeszkadzają w pracy.
W systemie 2 kierownicy nadal wydają polecenia, ale podwładni mają określoną swobodę w ich komentowaniu.
Tworzy się je do zajmowania się powtarzającymi problemami i decyzjami, do ich zatwierdzania lub odmawiania, lub systematycznej wymiany informacji na potrzeby koordynacji.
Organizacje mają trzy główne rodzaje komitetów i formalnych grup zadaniowych: zespoły zadaniowe, stałe komitety controlling i rady lub komisje.
Jeśli ludziom idzie bardziej o wygranie potyczki niż o znalezienie najlepszego rozwiązania, nawet najlepsza synteza możliwych rozwiązań może być traktowana jako osobista porażka, zamiast oceny jej rzeczywistej wartości.
Jeśli kierownikowi dobrze układają się stosunki z resztą grupy, jeśli jej członkowie szanują go za osobowość, charakter czy zdolności, to nie musi powoływać się na oficjalne stanowisko czy autorytet.
Człowiek, który potrafiłby skutecznie pełnić obie funkcje, byłby szczególnie skutecznym przywódcą.
Sytuacyjne zmienne ścieżki do celu. House i jego współpracownicy próbowali rozwinąć teorię ścieżki do celu za pomocą zmiennych sytuacyjnych, które pomagają w wyznaczeniu najskuteczniejszego stylu przywództwa.